Gözyaşlarımla ıslanıyor boş sokaklar
Her nereye baksam yağmur görüyorum

Bulutsuz bir eylül açıyor hazanlarımda
ve sen hatıralarımı avuçlayıp birer birer
Akıp gidiyorsun terk edilmiş yaşantımda

Şimdi alabildiğince karanlık
İçimdeki son rıhtım
Ahşap iskelenin neresinden atlasam
Hep bir uçurum çarpıyor ellerime

Suskun limanlar el sallıyor oturan yolculara
ve yokluğun
Mendile düşen kar taneleri gibi erirken
Fütursuzca dağılıyor hasretim
Savrulan martı kanatlarına

Sesin çınlıyor boş şarap şişelerinde
İçerken yudum yudum tüm pişmanlıkları
Hayallerimin içinde
Bir yalnızlık olup -tükeniyorum-

Son kez gittin sen yüreğimden biliyorum
Ama ben
Ömrümün her anında seni soluyorum


-dellysedat- / Sarıyer

Sedat Emer

Oy Ver :